ز هر چه غیر یار استغفرالله...

یا شاهد کل نجوی

چگونه سر بلند کنیم و بخواهیم که هیچ چیز را باقى نگذاشته ایم، حتّى از دل خود که باید قلمرو حکومت حق و عرش خدا باشد بتخانه درست کرده ایم، آنجا که او سلامت قلب ما را مى خواهد و با صراحت مى گوید هیچ چیز براى شما کارگشا و نافع نیست مال و فرزند شما به کار شما نمى آید من چه آورده ام؟

یَوْمَ لایَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُون الّا مَنْ اتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلیمٍ*

تنها هنگامى این امکانات و نعمت ها نافع مى شود که تو با قلب سالم به سوى خدا بیایى. و قلب سالم قلبى است که رشید است که رشد، علامت سلامت است. و رشد به وسعت و وسعت به احاطه مى رسد. و دلى که احاطه داشته باشد صبور است و ثابت است به بهترین احوال دست مى یابد که در دعا مى خواهى: حَوِّلْ حالَنا الى احْسَنِ الْحال

مرحوم استاد علی صفایی حائری (عین صاد)

*سوره شعرا/ ٨٨ و ٨٩

سال قبل عرفه همه اش می گفتم "خدایا بده! خدایا بده!" امسال اما همه اش می گم: "خدایا بگیر! خدایا بگیر!" همون پارسالی ها رو هم بگیر!

در این روز عرفه خیلی التماس دعا دارم...